Vijf jaar geleden stond er een stakenbos waarin weliswaar enige variatie in de beplanting te bespeuren viel, (het werd ook door de plaatselijke jeugd als speelbos gebruikt), maar van een spannend, gevarieerd en tot verdere beleving en onderzoek uitlokkend stuk oerwoud was geen sprake.
Een groep zaterdagvrijwilligers van Landschapsbeheer Groningen besloot toen in overleg met de eigenaar Staatsbosbeheer hier enige verandering in te brengen. Op zaterdagen werd er van tien tot twee uur gezaagd.
Er kwam meer licht in het bos, de zon scheen weer op de bosbodem, het volgende voorjaar verschenen er varens en grassen. De kortgezaagde staken liepen weer uit en vormden een ideale nestgelegenheid voor de vogels die van nature graag laag bij de grond broeden. De afgezaagde takken werden tot takkenhopen en takkenrillen samengevoegd, zo nestgelegenheid vormend voor nog meer vogels, maar ook voor reeën, hazen, egels en wie weet zelfs voor wezels, hermelijnen en konijnen. Het dode hout werd ook werk- en broedterrein van talloze insecten.
Er werd besloten een pad aan te leggen dwars door het bos heen kronkelend, omzoomd met takkenrillen. Alzo geschiedde.
Het pad werd verlengd, er kwamen meer open plekken, mooie bomen beslist ouder dan dertig jaar (herinnerend aan vroegere bebouwing?) werden "vrijgezet", kregen meer groeiruimte. Een storm hield huis. Het verlengde wandelpad werd deels onbegaanbaar, weer hersteld en omgeleid. Het werk en de tijd ging door.

Wat is er van dit bos geworden?
Een mooi net representatief wandelbos is het niet. Er is een avontuurlijk ontdekbos ontstaan waarin vrijstaande weer volop uitlopende oude bomen naast een gevarieerde hoog-laagbegroeiing als markante plekken tot hun recht komen.
Er wordt ook door kleine organismen genoten. Allerlei insecten, paddestoelen en mossen vieren er bruiloft op het dode hout. Ik nodig u uit snel eens te komen genieten van de geweldige paddestoelenrijkdom die ontstaan is. Laat u verrassen door snel wegspringende hazen, scharrelende roodborsten en winterkoninkjes.
Maar vooral werk eens een zaterdag mee.
En als straks het voorjaar komt kunt u trots zeggen dat mede dankzij uw inspanning er hier een lusthof is ontstaan.

Jong en oud, man en vrouw, iedereen is welkom. Er wordt gewerkt op zaterdagen eens in de drie of vier weken totdat het broedseizoen weer aanbreekt.